حرفی برای نگفتن

بعضی وقتها فکر می‌کنم که سخت‌ترین کار توی دنیا نوشتن درباره خودمه. شاید نظر دادن درباره مسایل اطراف اونقدر سخت نباشه ولی وقتی درباره خودم می‌نویسم بعضی وقتها فکر می‌کنم که چیزهایی که می‌نویسم واقعا درباره خودمه یا درباره کسی که دوست دارم باشم! شاید هم یکی از علتهای این قضیه این باشه که معمولا بیشتر سعی می‌کنم اطرافم رو بشناسم تا خودم. به هر حال امروز سومین سالگرد ازدواجم بود. یک تصمیم مهم تو این روز گرفتم. تصمیم گرفتم سعی کنم از این به بعد بیشتر با خودم صادق باشم. با احساساتم. یا حداقل کمتر به خودم دروغ بگم. شاید این اولین قدم برای نزدیکتر شدن به خودم باشه. هنوز راه زیادی برای بهتر شدن یا نزدیک شدن به خودم یعنی خودی که دوست دارم باشم در پیش دارم ولی مهم نیست ... مهم حرکت کردنه و جهت حرکت و اینکه هر روز میشه بهتر از دیروز بود! یعنی امیدوارم اینطور باشه.