نمیدونم چرا خیلی از دوستان نگران نتیجه انتخابات بعد از تحریم احتمالی مردم دارن؟ شايد شرکت نکردن در انتخابات حتی به قيمت انتخاب کسی مثل احمدی نژاد هم هزينه زيادی برای امثال من و شما در بر نداشته باشد. آدم اگه حاضر نشه حتی يه خورده هم از خودش مايه بگذاره که به هيچ جا نميرسه. اگر کسی بايد نگران انتخابات باشه کسانی هستند که الان در بدترين وضعيت در زندانها ميان جانيها نگهداری ميشن - مثلا تصور کنيد با انتخاب شدن هاشمی به عنوان رئيس جمهور چه بلايی بر سر اکبر گنجی خواهد آمد- پس به نظر شما زندانیهای سیاسی بلانسبت شما خر تشریف دارن که از تحریم انتخابات حمایت میکنن؟ به نظر من آدم نباید اینقدر هم سطحی فکر کنه! با يه کمی دودوتا چهار تا متوجه ميشويم که مسئله انتخابات تنها انتخاب بين بد و بدتر نيست مگر نه هر عقل سليمی قبول داره که دکتر معين يه سر و گردن از بقيه بالاتره- مسئله سر اينه که آيا مردم به اين شعور سياسی و اجتماعی رسيدن که ابزاری مثل مقاومت مدنی رو برای خواسته هاشون به کار بگيرن يا نه. به جای رای دادن و چهار سال ديگه در خونه نشستن و دموکراسی رو از محبت آقا و مقاومت دکتر معين طلب کردن آيا اين با مردم حاضرن يک نه پر معنی بگن و بعدا هم پاش بايستند يا خير؟ من خودم به تمامی دوستانی که فکر ميکنن با تحريم انتخابات همه چيز تموم ميشه و مشکل ما حل ميشه پيشنهاد ميکنم لطف کنن و نه به خاطر من که به خاطر خودشون به دکتر معين رای بدن چون تنها با تحريم هيچ چيز درست نميشه - به نظر من تحريم تنها آغاز راهيه که مردم بايد برای رسيدن به خواسته های معقولشون طی کنن وگرنه اگه فقط تحريم خالی انتخابات مد نظر باشه مسلما در آينده اوضاع بدتر خواهد شد.
مطلب بالا در نظرخواهی وبلاگ بیلی و من اومده بود که بد ندونستم اینجا هم بیاورمش! با عرض پوزش از دوستانی که این نوشته رو قبلا خوندن
